Ανατομία Παχέος Εντέρου

Το παχύ έντερο αποτελεί τη φυσιολογική συνέχεια του γαστρεντερικού σωλήνα μετά το λεπτό έντερο και εκτείνεται από την ειλεοτυφλική βαλβίδα μέχρι τον πρωκτό. Διαιρείται στα ακόλουθα πέντε κύρια τμήματα :

ανιόν κόλον,
εγκάρσιο κόλον,
κατιόν κόλον,
σιγμοειδές κόλον,
και ορθό.

Το μήκος του παχέος εντέρου ποικίλει μεταξύ 130 και 150 cm και ξεκινάει από το δεξιό λαγόνιο βόθρο. Ανέρχεται μέχρι το ήπαρ (ανιόν), κατόπιν ανακάμπτει προς τα έσω μέσω της δεξιάς (ηπατικής) κολικής καμπής για να σχηματίσει το εγκάρσιο κόλον. Το εγκάρσιο εκτείνεται μέχρι την περιοχή του σπληνός, όπου και ανακάμπτει προς τα κάτω μέσω της αριστερής (σπληνικής) κολικής καμπής , για να σχηματίσει το κατιόν κόλον.Το τελευταίο κατέρχεται μέχρι τον αριστερό λαγόνιο βόθρο , όπου και μεταπίπτει στο σιγμοειδές κόλον. Το ακρωτήριο των μαιευτήρων αποτελεί το ανατομικό όριο που ορίζει την αρχή του ορθού. Το ορθό στη συνέχεια εισέρχεται στην πύελο για να καταλήξει στον πρωκτό.

Το εγκάρσιο και το σιγμοειδές κόλον είναι τα μόνα κινητά ,εντός της περιτοναϊκής κοιλότητας, τμήματα του παχέος εντέρου. Το ανιόν και το κατιόν κόλον προσφύονται στον οπισθοπεριτοναϊκό χώρο, και καθίστανται έτσι εν μέρει οπισθοπεριτοναϊκά όργανα. Το κεντρικό τριτημόριο του ορθού είναι εν μέρει ενδοπεριτοναϊκο, ενώ τα περιφερικά 2/3 είναι εξολοκλήρου εξωπεριτοναϊκά εντός της πυέλου.

Ο χειρουργός του παχέος εντέρου οφείλει να γνωρίζει άριστα την ανατομία της κοιλιακής χώρας και να είναι ιδιαίτερα εξοικειωμένος με τις ανατομικές σχέσεις των διαφόρων τμημάτων του παχέος εντέρου. Αυτό αποτελεί προϋπόθεση για την εκτέλεση μιας άρτιας επέμβασης , στην οποία ο χειρουργός σέβεται και διατηρεί όλες τις γειτονικές, του παχέος εντέρου, δομές και καθορίζει την έκταση και τα όρια της χειρουργικής εκτομής , ανάλογα με το είδος και την έκταση της πάθησης .

Το σημαντικότερο ανατομικό στοιχείο που καθοδηγεί το χειρουργό είναι η αγγείωση . Η άρδευση του παχέος εντέρου γίνεται από τα άνω και κάτω μεσεντέρια αγγεία. Συγκεκριμένα , το τυφλό, το ανιόν και το εγγύς τμήμα του εγκαρσίου κόλου αρδεύονται από την ειλεοτυφλική, τη δεξιά κολική και τη μέση κολική αρτηρία και φλέβα κλάδους των άνω μεσεντέριων αγγείων , ενώ το άπω τμήμα του εγκαρσίου , το κατιόν , το σιγμοειδές και το εγγύς τριτημόριο του ορθού αρδεύονται από την αριστερή κολική, τις σιγμοειδικές και την άνω ορθική (αιμορροϊδική) αρτηρία και φλέβα, κλάδους των κάτω μεσεντέριων αγγείων. Η επιχείλια αρτηρία του Drummond εξασφαλίζει , μέσω αναστομωτικών τόξων, την επικοινωνία μεταξύ των δύο παραπάνω αγγειακών δικτύων.

Τέλος, το περιφερικό τμήμα του ορθού αιματώνεται από τη μέση και κάτω αιμορροϊδική αρτηρία και φλέβα, αγγεία που ανήκουν στο αγγειακό δίκτυο της συστηματικής κυκλοφορίας. Οι πολλαπλές αναστομώσεις μεταξύ της άνω αιμορροϊδικής φλέβας και της μέσης και κάτω αιμορροιδικής φλέβας αποτελούν και μία από τις κύριες οδούς επικοινωνίας του πυλαίου με το συστηματικό φλεβικό δίκτυο. Επίσης, εξηγεί γιατί κακοήθειες του κατωτέρου ορθού μπορούν να έχουν σαν πρώτη μεταστατική εστία τους πνεύμονες αντί για το ήπαρ.

Οσον αφορά στην λεμφαγγειακή παροχέτευση του παχέος εντέρου , αυτή ακολουθεί την προαναφερθείσα αιματική παροχέτευση , γεγονός υψίστης σημασίας στην χειρουργική αντιμετώπιση καρκίνου. Συγκεκριμένα, κατά τη χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου παχέος εντέρου πρέπει μαζί με το ενεχόμενο τμήμα εντέρου ,να εξαιρείται και το αντίστοιχο τμήμα μεσοκόλου με τα αγγεία και τους λεμφαδένες.

 

ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΠΑΧΕΟΣ ΕΝΤΕΡΟΥ

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της πέψης,τα θρεπτικά συστατικά τα οποία προσλήφθησαν αραιώνονται μέσα στον εντερικό αυλό από τις γαστρεντερικές και χολοπαγκρεατικές εκκρίσεις. Το λεπτό έντερο απορροφά το μεγαλύτερο μέρος των προσληφθέντων θρεπτικών συστατικών (αμινοξέα, σάκχαρα, λίπη), καθώς και ένα μέρος των χολικών αλάτων και των υγρών που εκκρίνονται μέσα στον αυλό. Ωστόσο , το εντερικό περιεχόμενο το οποίο διέρχεται από την ειλεοτυφλική συμβολή είναι υδαρές , πλούσιο σε νερό, ηλεκτρολύτες, άζωτο και θρεπτικά συστατικά τα οποία αντιστέκονται στην πέψη. Ο ρόλος λοιπόν του παχέος εντέρου έγκειται στην ανακύκλωση των παραπάνω συστατικών και κυρίως στην απορρόφηση του νερού και ηλεκτρολυτών και τελικά στην δημιουργία, προώθηση, αποθήκευση και αποβολή των κοπράνων. Δεδομένου, ωστόσο, του γεγονότος ότι ο μεγαλύτερος όγκος των θρεπτικών συστατικών έχει ήδη απορροφηθεί στο λεπτό έντερο, οι λειτουργίες του παχέος εντέρου δεν είναι τόσο σημαντικές, ώστε να το καθιστούν όργανο απολύτως απαραίτητο για τη διατήρηση της ζωής. Αντιθέτως, ασθενείς που υποβάλλονται σε ολική κολεκτομή, όπως πχ λόγω ελκώδους κολίτιδας, ζουν το υπόλοιπο της ζωής τους χωρίς κανένα μείζον πρόβλημα υγείας.

 

Leave a Reply

Το Σεμινάριο Πραγματοποιείται με την Υποστήριξη